By Breez

ภัยใกล้ตัว

Based on true story by บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรีฯ

เรื่อง : ผู้หญิงในบ้านพักฉุกเฉิน  

  ผู้เขียน : จิตรา นวลละออง

ปัญหาติดเชื้อ เอช ไอ วี หรือ โรคเอดส์ ก็ถือเป็นปัญหาความรุนแรงอย่างหนึ่ง ไม่ว่าสถิติภายนอกจะเป็นอย่างไร แต่สถิติของบ้านพักฉุกเฉินนั้น เราจะพบว่า ผู้หญิงที่มาด้วยปัญหาติดเชื้อ เอช ไอ วี นั้นส่วนใหญ่ ติดมาจากสามี หรือแฟนของเธอเอง ทั้งที่พวกเธอไม่ใช่นักเที่ยว นักดื่ม หรือเปลี่ยนคู่นอน เพียงแค่เธอเป็นภรรยาที่ทำมาหาเลี้ยงครอบครัว เลี้ยงลูก ใช้ชีวิตตามปกติ เธอก็ยังเสี่ยงต่อการติดโรค นี่เหมือนเป็นคำเตือนว่า "ใคร ๆ ก็เป็นโรคพวกนี้ได้" เช่นเดียวกับ  หญิงวัยกลางคน ที่อยู่กินกับสามีมาเป็นเวลา 5 ปี กว่าจะรู้ก็เมื่อสามีป่วยระยะสุดท้ายและเสียชีวิต ทิ้งเธอไว้กับโรคร้าย เธอมีชื่อว่า "เตือนตา"

      


เตือนตา เป็นชาวกรุงเทพฯ พ่อแม่เธอแยกทางกัน และทอดทิ้งเธอไปตั้งแต่แรกเกิด เธอจึงเติบโตมาโดยการเลี้ยงดูของลุงกับป้า เตือนตาไม่ได้เรียนหนังสือเพราะว่าสมองทึบพัฒนาการช้า และครอบครัวไม่มีเงิน แต่เธอมีความถนัดในด้านการทำงานฝีมือ เธอจึงมีรายได้จากการเย็บผ้า รับติดกระดุมและติดซิป นอกจากนี้เธอยังรับจ้างทำงานร้านขายก๋วยเตี๋ยว และที่นี่จึงทำให้เธอได้พบกับ "ประชา" ผู้ชายที่อายุมากกว่าเธอหลายปี เขาเคยผ่านการมีครอบครัวมาแล้ว และถูกภรรยาทิ้งไป เตือนตารู้จักคบหากับประชาได้เพียง 5 เดือน ก็ตกลงย้ายไปอยู่กับเขา ท่ามกลางเสียงคัดค้านของลุงกับป้า เพราะ ประชา ชอบเล่นการพนัน กินเหล้า เที่ยวผู้หญิง เสพยาเสพติด ทั้งยังชอบลักขโมย และเคยติดคุกมาก่อน เตือนตาบอกกับเราในวันนี้ว่า

"หนูดื้อเอง" เมื่อถามถึงเหตุผลของการดื้อของเธอ เธอบอกว่า "เพราะเขาพยายามที่จะได้มาคบหากับหนู... เขาอยากอยู่กับหนู ถึงที่บ้านหนูจะไม่มีใครชอบเขา" ในบางครั้งเหตุผลของคน ๆ หนึ่ง ก็ยากที่หลายคนจะเข้าใจ แต่นั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้เตือนตาดึงดันจะใช้ชีวิตคู่กับผู้ชายที่ไม่มีใครเห็นดีเห็นงามด้วยเลย

การใช้ชีวิตครอบครัวกับประชาเตือนตาเล่าว่า "ไม่มีความสุขเลย ครอบครัวหนูก็ไม่ชอบเขา พ่อแม่เขาก็ไม่ชอบหนู หาว่าหนูเหมือนผู้หญิงขายบริการ... แฟนหนูทำงานได้ก็เล่นพนันเที่ยว กินเหล้าหมด แล้วก็มาขอเงินหนู พอหนูไม่มีเงินให้ก็ตบตี แล้วก็ไล่ให้ไปทำงานหาเงินมาให้เขา"   แต่เตือนตาก็อดทนอยู่กินกับประชาได้ตั้ง 5 ปี แล้วประชาก็ป่วยเข้าโรงพยาบาล และเสียชีวิตด้วยโรคเอดส์ ในวันที่หมอบอกความจริงเตือนตาเล้าความรู้สึกว่า "หนูร้องไห้เลย มันช็อค อยากตายอยากกระโดดน้ำตาย หนูไม่รู้ว่าจะอยู่ยังไง กลับไปอยู่ห้องคนเดียวก็กลัว หมอยังบอกว่าให้หนูบอกพ่อแม่เขาด้วย หมอไม่กล้าบอกกลัวแม่เขาช็อค แต่หมอไม่กลัวหนูช็อคเลยเหรอ? " … และเตือนตาก็ติดโรคจากสามี

       หลังจากประชาตายจากไป เตือนตาก็ไม่สามารถที่จะอยู่ตัวคนเดียวที่ห้องพักเดิมได้ กลับไปอยู่กับลุงกับป้าก็ไม่ได้เพราะเขาโกรธตั้งแต่ที่เธอดื้อรั้นจะอยู่กินกับประชา จึงต้องไปสมัครงานเป็นแม่บ้านโดยไม่บอกให้นายจ้างทราบว่าตนเองเป็นโรคอะไร เพราะกลัวเขาจะไม่รับทำงาน เตือนตาทำงานได้ 2 ปี อาการป่วยกำเริบ นายจ้างจึงพาเธอไปตรวจร่างกาย จึงทราบความจริงว่าเธอติดเชื้อ เอช ไอ วี นั่นเป็นสาเหตุให้เตือนตาไม่สามารถทำงานและอยู่ที่นั่นได้อีกต่อไป เตือนตาจึงถูกส่งมาที่บ้านพักฉุกเฉิน

จริง ๆ แล้ว โรคนี้ติดต่อกันได้เพียง 3 ทางเท่านั้น คือ 1.การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ติดเชื้อ 2.จากแม่ที่มีเชื้อเอดส์ถ่ายทอดให้ทารกในขณะตั้งครรภ์ 3.การรับเชื้อทางเลือด คือ การใช้เข็มฉีดยาร่วมกันและการรับเลือดจากการผ่าตัด เมื่อตรึกตรองดูแล้วติดยากกว่าไข้หวัดเสียอีก โรค เอช ไอ วี หรือโรคเอดส์ รวมทั้งโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่น ๆ นั้น เป็นโรคที่เราสามารถป้องกันได้ เพียงแค่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม โดย งดพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศสัมพันธ์หรือมีคู่นอนเพียงคนเดียว ใช้ถุงยางอนามัยเมื่อมีเซ็กส์ งดสารเสพติดและเครื่องดื่มมึนเมาเพราะมันจะทำให้คุณขาดสติเซ็กส์ที่เสี่ยงจะตามมา สุดท้ายที่อาจจะดูเหมือนโอเวอร์นั่นคือควรพากันไปเช็คสุขภาพ ตรวจเลือดก่อนตกลงปลงใจกันก็จะรอบคอบมาก เพราะมนุษย์นั้นรู้หน้าไม่รู้ใจ ข้างนอกสุกใสข้างในอาจจะเป็นโพรงก็ได้ โรคติดต่อต่าง ๆ ไม่ได้แปะอยู่บนหน้าผากเหมือนป้ายโฆษณาตามทางด่วน... การมีคู่ชีวิตและได้โรคร้ายตามมาด้วยคงไม่มีใครต้องการ... เหมือนกับเตือนตา ที่แม้นายประชาจะมีพฤติกรรมสำส่อนเธอก็ยังไม่เฉลียวใจอะไรเลย เธอบอกว่า "เขาก็ทำอย่างนั้นเป็นประจำ พาผู้หญิงมานอนบ้านบ้าง มานั่งกินเหล้ากันที่บ้านบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา" นั่นก็เพราะเตือนตาไม่เคยมีความรู้ในเรื่องนี้ เธอรู้แค่ว่าโรคนี้เป็นแล้วตาย รักษาไม่หาย เป็นโรคที่น่ารังเกียจ ซึ่งเชื่อว่ายังมีคนอีกมากมายที่คิดและรู้เกี่ยวกับโรคนี้เพียงเท่านี้ คิดว่ามันไกลตัว แต่จริง ๆ แล้วอาจนอนอยู่ข้างๆ กัน เป็นภัยที่แสนจะใกล้ตัว...……………………………………………………………………………………………………………

หากผู้หญิงและเด็ก ท่านใดประสบปัญหาในชีวิต เช่น ความรุนแรงในครอบครัว  ท้องไม่พร้อม ถูกข่มขืน หรือติดเชื้อ เอช ไอ วี สามารถติดต่อขอรับความช่วยเหลือได้ที่  สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรีฯ บ้านพักฉุกเฉิน 501/1 ซ.เดชะตุงคะ 1    ถ.เดชะตุงคะ แขวงสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพฯ 10210 โทรศัพท์ 0 2929 2222 ตลอด 24 ชม. ในกรณีที่ท่านต้องการให้ความช่วยเหลือผู้หญิงและเด็กในบ้านพักฉุกเฉินสามารถติดต่อได้ที่ ฝ่ายประชาสัมพันธ์ และหาทุน โทร. 0 2929 2301-7 ต่อ 109,113 E-mail: admin@apsw-thailand.org เว็บไซต์สมาคม www.apsw-thailand.org