By Breez


ไอ้แก่น หนังขึ้นหิ้งของ เฉลิม ศรีเดช โดย มนัส กิ่งจันทร์



ไอ้แก่น เป็นบทประพันธ์ของ อรชร นำแสดงโดย รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง-ลือชัย นฤนาท-สมควร กระจ่างศาสตร์-เรวดี ศิริวิไล-ล้อต๊อกน้อย-วิน วิษณุรักษ์-ประมินทร์ จารุจารีต-สมพล กงสุวรรณ สร้างโดย กมลศิลป์ภาพยนตร์ โดย รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง เป็นผู้อำนวยการสร้าง น้อย กมลวาทิน กำกับการแสดง ฉายครั้งแรกวันที่ 29 มกราคม 2502 ที่โรงหนังศาลาเฉลิมกรุง-เฉลิมบุรีและในปีเดียวกัน ไอ้แก่น ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง 3 รางวัลคือ 1) ดารานำหญิงยอดเยี่ยม รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง 2) ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม สมควร กระจ่างศาสตร์ 3)รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ปี 2502  



ครั้งแรกที่ทราบว่า ลุงเฉลิม ศรีเดช เก็บฟิล์มไอ้แก่นไว้นั้น ใจก็คิดว่า หนังจะจบเรื่องหรือเปล่าเพราะนับอายุฟิล์มได้ 60 ปีแล้ว แต่พอฟังเรื่องเล่าจากคุณสุนทร ศรีเดช ที่บอกว่า เขาเห็นคุณพ่อฉายและพากย์ไอ้แก่นมาตั้งแต่เขายังเป็นเด็กนักเรียน เมื่อเลิกฉายหนัง พ่อก็เก็บฟิล์มไว้บนบ้านเรื่อยมา ก็เดาๆ ได้เลยว่า หนังไอ้แก่นจะต้องจบเรื่องแน่ๆ เมื่อเราเปิดกระเป๋าฟิล์มออกดูพบว่า มีฟิล์มหนังอยู่ 3 ม้วน มีบทพากย์หนัง กระดาษค่อนข้างเก่า แต่ก็ยังอ่านข้อความได้ คุณสุนทรบอกว่า ตอนที่เขาเห็นคุณพ่อฉายหนังนั้น คุณพ่อจำหนังได้หมดแล้ว จึงพากย์โดยไม่ต้องกางบท หน้าปกบทพากย์เขียนชื่อว่า อุษาฟิล์มจัดจำหน่าย 



พูดถึงอุษาฟิล์มแล้ว สมัยนั้นเป็นบริการจัดจำหน่ายหนังที่อยู่ฝั่งตรงข้ามโรงหนังเฉลิมกรุง ตามปกติฟิล์มของอุษาฟิล์มนั้น จะออกให้เช่าอย่างเดียว ไม่ค่อยจะขายขาด แต่เมื่อประมวลเรื่องเล่าจากลุงเฉลิมจึงอาจเป็นไปได้ว่า เมื่อหนังไอ้แก่น พ้นระบบการเดินสายแล้ว อุษาฟิล์มก็ปล่อยฟิล์มนี้ให้หนังขายยาที่ลุงเฉลิมทำงานอยู่ เมื่อลุงเฉลิมลาออกจากหนังขายยาเพื่อไปตั้งบริการฉายหนังกลางแปลง เถ้าแก่ก็อาจจะให้ฟิล์มไอ้แก่นมาเป็นทุนก็ได้ ลุงเฉลิมจึงได้รักและหวงหนังไอ้แก่นมากๆ

                เมื่อฉายดูไอ้แก่นจนหมดฟิล์ม 3 ม้วนแล้ว พบว่า หนังจบเรื่องจริงๆ เนื้อหาค่อนข้างจะสมบูรณ์หากเทียบกับอายุฟิล์ม 60 ปี เราจึงตั้งใจที่ฟื้นชีวิตไอ้แก่นให้กลับมาฉายบนจอเงินอีกครั้ง โดยกลุ่มวัยหวานวันวานจะเร่งใส่เสียงพากย์และคาดว่าจะนำออกฉายในช่วงส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ 2563

                มาดูเรื่องย่อๆ ของ ไอ้แก่น ซึ่งย่อจากฟิล์มหนัง 3 ม้วนที่ยังเหลืออยู่



เปิดเรื่อง ไอ้แก่น (รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง) กับไอ้เปีย (ด.ช.ล้อต๊อกน้อย) ใช้แผนตลกรับประทาน หลอกตีสนิท ปิ่น (ลือชัย นฤนาท) ซึ่งกำลังนั่งกินก๊วยจั๊บริมถนน โดยทำทีให้คนขายเห็นว่าเป็นพี่น้องกัน นอกจากกินไปคนละ 2 ชามแล้ว ก็ยังสั่งหมูเปื่อยเอาไปฝากยายจัน (หม่อมชั้น พวงวัน) ยายตาบอดที่เลี้ยงไอ้แก่นมาตั้งแต่แบเบาะอีกด้วย กว่าปิ่นจะรู้ตัว ปิ่นก็กลายเป็นหมูเปื่อยตามชื่ออาหารที่ไอ้แก่นไอ้เปียเอาไปฝากยายจันแล้ว

                เมื่อได้หมูเปื่อยมาห่อหนึ่ง ไอ้แก่นไอ้เปียก็เผ่นเข้าซอยไปหยุดคุยกับ สุดใจ (เรวดี ศิริวิไล) แม่ค้าขายกล้วยปิ้งซึ่งมีสามีชื่อ เชิด (ประมินทร์ จารุจารีต) เป็นนักเลงหัวไม้ คุยกันยังไม่เท่าไหร่ เชิดก็ปรากฏตัวและไถเงินสุดใจ หวิดจะมีเรื่องกับ ไอ้แก่น แต่สุดใจห้ามไว้ก่อน



ขณะจะเดินเข้าซอย ไอ้เปียก็วิ่งไปชนเข้ากับ อนุ ( วิน วิษณุรักษ์) ซึ่งเป็นช่างภาพ แต่จากการพูดคุยกัน ทำให้อนุสนใจในตัวแก่น แม้ว่าตอนนั้นแก่นจะยังแต่งตัวม่อมแม่ม แต่อนุก็ชวนแก่นให้ไปถ่ายแบบ เมื่อไปถึงบ้านอนุ ไอ้แก่นไอ้เปียก็พบกับปิ่นหรือหมูเปื่อยที่นั่นอีก ปิ่นเป็นเพื่อนรักของอนุ อนุจึงฝากปิ่นดูแลแก่นให้อาบน้ำแต่งตัวเตรียมไว้ถ่ายแบบ ระหว่างนั้นคู่รักของอนุก็เข้ามาหาและเกิดปากเสียงกับแก่น ปิ่นก็ถือหางข้างไอ้แก่นเพราะเริ่มจะมีใจชอบๆ ไอ้แก่นเข้าบ้างแล้ว

                หลังจากถ่ายแบบเสร็จ ไอ้เปียก็เล่าให้ยายจันฟังว่า พี่แก่นใส่เสื้อผ้าชุดใหม่แล้วสวยน่ารัก ยายจันก็บอกว่า ใช่ แก่นหรือแก่นจันทร์เป็นคนสวย ไอ้เปียก็งงๆ เพราะยายจันตาบอด จะรู้ได้ยังไงว่า แก่นเป็นคนสวย ยายจันจึงเล่าเรื่องชีวิตไอ้แก่นเมื่อครั้งที่แม่ของไอ้แก่นคือ นงราม อุ้มไอ้แก่นมาฝากเลี้ยงและสิ้นใจตาย ตอนนั้นยายจันยังไม่ตาบอดจึงจำภาพแม่ของแก่นได้ดีว่าเป็นผู้ดี หน้าตาสวยงาม ก่อนที่นงรามจะเสียชีวิตก็ได้มอบแหวนประจำตระกูลเป็นรูปแมงมุมให้แก่ยายจันไว้หนึ่งวงเพื่อเป็นหลักฐานว่าไอ้แก่นเป็นใคร



ต่อมาแก่นไปทำงานเป็นคนรับใช้ที่บ้านของนายเรียว รัชฎา (สมพล กงสุวรรณ) ก็ถูกนายเรียวปลุกปล้ำ แก่นเอาตัวรอดได้โดยมีปิ่นซึ่งคอยเฝ้าติดตามแก่นไปทุกที่เป็นผู้ช่วยอีกแรงหนึ่ง ฝ่ายสุดใจนั้น เมื่อทนการตบตีของเชิดไม่ไหวจึงหนีไปทำงานเป็นคนรับใช้ที่บ้านคุณหญิงสุดจิต ระหว่างที่นวดให้คุณหญิงก็เหลือบไปเห็นแหวนที่นิ้วคุณหญิงจึงทักว่า เคยเห็นแหวนแบบเดียวกันนี้ที่ไอ้แก่น คุณหญิงจึงให้ไปตามไอ้แก่นมาพบ เมื่อพบกันจึงรู้ความจริงว่า แก่นก็คือหลานยายที่นงรามผู้เป็นแม่พาหนีออกจากบ้านไปเมื่อ 18 ปีที่แล้ว

               ฝ่ายปิ่นนั้นเมื่อรู้ว่า แก่นได้เป็นลูกผู้ดีมีสกุลแถมร่ำรวยอีก ก็ได้แต่เฝ้ามองเมียงอยู่นอกบ้านคุณหญิงซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกับที่ ชัย ราเมศร์ (สมควร กระจ่างศาสตร์) มาเดินป่วนเปี้ยนเช่นกัน ปิ่นนั้นไม่รู้ว่า ชัยเป็นพ่อของแก่นเพราะชัยไม่ยอมบอกเพราะกลัวแก่นจะอับอายที่มีพ่อเป็นคนขี้คุกขี้ตะราง แต่การที่ปิ่นกับชัยมาแวะเวียนที่หน้าบ้านคุณหญิงก็เป็นผลดีเพราะต่อมาเมื่อนัทที (กมลพันธ์ สันติธาดา) ซึ่งเป็นญาติกับนงรามรู้ว่า แก่นจะเป็นทายาทรับมรดกของคุณหญิงก็เกิดความอิจฉา ละโมบจึงร่วมมือกับนายเรียว นายเชิด จับแก่นไปฆ่าทิ้ง แต่ชัยกับปิ่นเห็นเหตุการณ์ก่อน จึงตามไปช่วยแก่นได้ทัน



เมื่อผิดแผน นายเรียวกับนายเชิดจึงวางแผนปล้นบ้านคุณหญิงแทน เผอิญไอ้เปียแอบได้ยินแผนการจึงไปส่งข่าวให้เพื่อนๆ ของปิ่นรู้เรื่องและมาช่วย วันที่นายเรียวกับนายเชิดเข้าปล้นบ้านคุณหญิงนั้น ปิ่นกับชัยก็ยังคงเฝ้าหน้าบ้านจึงเข้าช่วยเหลือ ระหว่างที่ชัยกำลังประคองแก่นซึ่งสลบอยู่นั้น นายเรียวก็ใช้มีดแทงหลังชัยได้รับบาดเจ็บสาหัส เมื่อคุณหญิงเห็นหน้าชัยก็บอกความจริงแก่แก่นว่า ชัยคนนี่แหละคือพ่อบังเกิดเกล้าของแก่น ทั้งคู่คร่ำครวญร้องไห้ถึงความรักที่มีต่อกัน ก่อนที่ชัยจะสิ้นใจนั้น ชัยก็ได้ขอให้คุณหญิงยอมยกแก่นให้แก่ปิ่นเพราะเห็นว่า ปิ่นรักแก่นจริงๆ ไม่อยากจะให้ผิดหวังเหมือนอย่างที่ตนเองเคยประสบมา หนังก็จบ     

                สำหรับ ไอ้แก่น นั้น มีการนำกลับมาสร้างฉายอีกครั้ง นำแสดงโดย สรพงศ์-จารุณี สร้างโดย มานพภาพยนตร์ พันคำ กำกับการแสดง ฉายวันที่ 5 ธันวาคม 2524 ที่โรงหนังเอเธนส์-เฉลิมกรุง แต่หนังได้ตัดบทของ ปิ่น ที่ลือชัยเคยแสดงไว้ออกไปและดึงเอาบทของ อนุ ช่างภาพ ขึ้นมาเป็นพระเอกแทน